محمود بن هدايت الله افوشته اى نطنزى
204
نقاوة الآثار في ذكر الاخيار در تاريخ صفويه ( فارسى )
بظهور نيامد . لاجرم انديشه ديگر پيش نظر فكر آورده و رقم تدبير بر لوح خيال كشيده شاهزاده سكندر سير ، امر فرمود كه نوبت ديگر امراء و لشكر من حيث المجموع يورش كنند و اطراف قلعه را بر امراء قسمت نموده ، بعضى از آن شيران بيشه جنگ و دليران معركه نام و ننگ مركب سعى و جهد به تازيانه شجاعت و مهميز شهامت از جاى برانگيخته متوجه حصار شدند و روميان درين روز بسيار سراسيمه و مضطر گرديده نزديك به آن شد كه صورت شاهد گلچهر فتح ، خورشيد مانند از وراى حجاب روى نمايد . اما بعضى از امراء كه ركن اعظم آن سپاه كينه خواه بودند مثل تخماق خان و اسمعيل قليخان و طهماسب قلى سلطان قورچى باشى ، هر يك با قشون خود در طرفى بودند و در آن روز مقرر بود كه در هنگام يورش ، نقاره ننوازند و اين مقدمه با امراى مشار اليهم « 1 » مواضعه نبود و ايشان منتظر استماع صداى نقاره بودند چون به گوش ايشان نرسيد ، از جاى خود نجنبيدند . بنابرين درين روز هم ماه جهان آراى فتح در عقدهء خسوف ماند و ازين سبب كمال اعراض عارض ذات شاهزادهء حمزه صفات گشته از تسخير قلعه متقاعد گرديد و بستيزهء بعضى از بىحميتان كاهل طبيعت ، طريق مقاتله با خصمان ناپاك طينت در نورديد و موكب سپهر احتشام از آن منزل و مقام نهضت فرموده حكم مطاع صادر شد كه مردم از تبريز بيرون روند و اهالى آن بلده را اگرچه اطاعت اين حكم شاق مينمود ، اما كرها و اجبارا مطاوعت نموده هركرا ، زاد « 2 » و راحله مقدور و ميّسر بود ، هر چه از اسباب و اثاث البيت كه امكان نقل داشت همراه برد « 3 » و بعضى را كه ميسر نبود دست اهل و عيال گرفته و اطفال بر دوش راه در پيش گرفت .
--> ( 1 ) - م : مشار اليه . ( 2 ) - م : آزد . ( 3 ) - م : بردند .